سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

293

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

اگر مراجعه كرد بنفس رجوعش طلاق ، رجعى مىگردد از اينرو تمام احكام طلاق رجعى از قبيل وجوب نفقه زن مطلّقه بر شوهر و حرمت تزويج مطلّق با خواهر مطلّقه و اختيار همسر چهارم بر آن مترتّب مىگردد . سپس در ذيل [ و رجع هو ان شاء ] مىفرماين : جواز رجوع مرد در طلاق البتّه تا مادامى است كه عدّه زن منقضى نشده و نيز مانعى از رجوعش موجود نباشد چنانچه اگر قبل از رجوع زن در بذل و رجعى شدن طلاق مطلّق با خواهر مطلّقه ازدواج نموده يا همسر چهارم اختيار نموده و بدين ترتيب نصاب زوجاتش تكميل گرديده باشد مشروط باينكه اين دو تزويج را قائل به جوازش شويم مسلما پس از رجوع زن در بذل و رجعى شدن طلاق مرد نمىتواند در طلاقيكه داده مراجعه نمايد . بلى : در صورتى كه پس از تزويج خواهر مطلّقه و يا همسر چهارم اگر هنوز عدّه همسرش كه از وى طلاق خلع گرفته باقى باشد آن دو را طلاق بائن دهد حق رجوعش نسبت به طلاق خلعى كه داده و پس از رجوع زن رجعى شده محفوظ بوده و مىتواند به وى مراجعه نمايد زيرا مانع با اين فرض منتفى گشته است . قوله : فان رجعت هى حيث يجوز لها الرجوع : ضميرهاى مؤنث به [ زوجه مطلّقه ] راجع است و مقصود از مورد جواز رجوع آنجائى است كه زن عدّه داشته و در اثناء عدّه در بذلش مراجعه نمايد . قوله : فيترتّب عليه احكامه : ضمير در [ عليه ] به [ طلاق ] و در [ احكامه ] به رجعى راجع است . قوله : و رجع هو ان شاء : ضمير [ هو ] و ضمير مستتر در [ شاء ] به زوج